Pracownik – termin prawniczy, zdefiniowany w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Oznacza osobę fizyczną zatrudnioną na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę^[1]. Tym samym ustawodawca zdefiniował pojęcie pracownika poprzez wskazanie aktów kreujących stosunek pracy, a także zespół cech, które warunkują istnienie stosunku pracy^[2]

Pracownikiem jest tylko osoba wykonująca pracę w ramach stosunku pracy. Zatem nie może być pracownikiem osoba, która np. świadczy pracę odpłatnie, a praca ta jest wykonywana w ramach przepisów prawa cywilnego, np. na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia czy też innych rodzajów umów cywilnoprawnych nienazwanych. Jednakże wykonywanie pracy w warunkach odpowiadających stosunkowi pracy może być uznane za stosunek pracowniczy, nawet jeśli strony stosunku zawarły umowę o innej nazwie. Pracownikiem w rozumieniu prawa pracy może być wyłącznie pełnoletnia osoba fizyczna, jednak pod pewnymi warunkami pracownikiem może być osoba młodociana (która ukończyła 16 lat a nie ukończyła 18 lat), nie może być natomiast pracownikiem osoba prawna (np. spółka, instytucja, stowarzyszenie).

Cechy stosunku pracy

• osobiste wykonywanie pracy określonego rodzaju
• podleganie kierownictwu pracodawcy
• wskazanie miejsca świadczenia pracy
• wskazanie czasu świadczenia pracy
• odpłatność

Obowiązki pracownika

• sumienne i staranne wykonywanie pracy oraz wykonywanie poleceń przełożonych
• przestrzeganie regulaminu, przepisów oraz zasad BHP
• dbanie o dobro zakładu pracy
• nieprowadzenie konkurencji wobec pracodawcy

Prawa pracownika

• prawo do urlopu
• prawo do terminowego wynagrodzenia
• prawo do równouprawnienia
• prawo do tworzenia organizacji
• prawo do świadczeń socjalnych

Zobacz hasło pracownik w Wikisłowniku

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.