Inkasent – w szerokim znaczeniu jest to osoba pobierająca należności od płatników (np. inkasent elektrowni lub gazowni)[1], a w szczególności to osoba prawna, fizyczna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu[2]. Organ podatkowy nie może ściągnąć z inkasenta podatku, jeśli podatnik nie uiścił wcześniej tej daniny. Inkasentom przysługuje zryczałtowane wynagrodzenie z tytułu terminowego wpłacania podatków pobranych na rzecz budżetu państwa[3]. Rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa może ustalać wynagrodzenie dla inkasentów z tytułu poboru podatków stanowiących dochody, odpowiednio, budżetu gminy, powiatu lub województwa[3] (inkasenci podatków i opłat lokalnych).
Za pośrednictwem inkasentów może być zarządzony pobór podatku od nieruchomości, podatku od posiadania psów, opłat lokalnych: targowej, miejscowej i administracyjnej, a także podatku rolnego oraz leśnego od osób fizycznych w drodze inkasa[4].
Uprawnionym do dokonywania czynności sprawdzających oraz kontroli podatkowej wobec inkasentów podatków i opłat lokalnych jest organ podatkowy.
Przypisy
- ↑ Słownik języka polskiego. red. nauk. Mieczysław Szymczak. T. I: A-K Wyd. 7 zm. i popr.. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10903-3.
- ↑ Art. 9. Ordynacji podatkowej
- ↑ 3,0 3,1 Art. 28. Ordynacji podatkowej
- ↑ Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Dz. U. z 1991 r. Nr 9, poz. 31 z późn. zm. (Tekst ujednolicony. Stan prawny na dzień 1 lipca 2011 r.)
Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.
